---

Казка “Мішка і будзільнік” 
У Мішкі быў маленькі будзільнік. Цік-так, цік-так — ён усё хадзіў і хадзіў.
Раніцай будзільнік зазваніў: «Дзінь-дзінь! Дзінь-дзінь!» Мішка перавярнуўся на другі бок і накрыўся коўдрай: «Яшчэ хвілінку пасплю…»
Будзільнік маўчаў, але цік-так, цік-так — усё ішоў і ішоў.
Праз хвілінку будзільнік зноў зазваніў: «Дзінь-дзінь! Дзінь-дзінь!» Мішка працёр вочкі і паглядзеў у акно — сонца ўжо высока ўзышло. Птушкі на дрэве спявалі, а зайчык ужо скакаў па траўцы.
Мішка хутка ўсхапіўся: «Ой, я спазніўся!»
З таго дня Мішка кожны вечар клаў будзільнік каля падушкі. Як толькі ён званіў — Мішка хутка ўставаў і больш не ленаваўся.
Бо ён ведаў: будзільнік яго не чакае, і час яго не чакае.